Sława

za nic na świecie

wśród głębi tych złych

nie oddam swego serca

 

muzyka gra

światło monitora komputerowego

wciąż drażni oczy

ale widzę jakoś

i czuję pomimo tych satelitarnych łączeń

 

brzmi gitara pod elektrycznym zestawem

deptając  

ławkę

myślę jestem sławny

a tam na scenie nic

aż nagle kamery i światła

na mnie zwariowanego

 

i myślę sobie - pośród tych wszystkich, niemożliwych ustaleń, wśród spojrzeń i ocen jadowitych, jestem i pozostaje tylko ukłonić się przed własną martwością

Kategoria: